امسالم چن نفری از بچه ها کنکور قبول شدن، رشته های خوب تو دانشگاه تهران و پلی تکنیک و بهشتی و شریف و تبریز و شیراز. عالی بود ینی... ولی یکیشون برا هممون متمایز از دیگرانه، گل کاشته .. اونای دیگه همه تو بهترین شرایط و با حمایت کامل خونواده ها و کلی کلاس و مدرسه های میلیونی و تو ناز و نعمت درس خوندن ولی این دخملک تحت فشار باباش! که اگه ال نشه و رتبه خوب نیاری و رتبت به فلان جا نرسه و فلان جور نباشه و ... نمیذارم بری، تو رتبه نیاری خواهرت (که از نظر درسی از تو عقب تره) ام اصلا نمی تونه پس اصلا لزومی نداره که بخواد کنکور بده !!! اصلا دخترو چه به این کارا! برا یه دخت

بعضی وقتا کلمه " ااای کوفت " اونقد خوووب مفهومو می رسونه که عمرا کلمه ای دیگه قادر باشه!

ey kuuuuuft

همین چن وقت پیش بود که یه روز تمام حرص خوردم و هی تکرار کردم که من نمی بخشمش.. این بار اگه ببینمش دیگه نمی تونم خودمو کنترل کنم و یه چیزی بهش میگم! آخه آدمم انقد عوضی؟! چرا باید انقد سنگ جلو پام انداخته باشه و .... دلیلش چی می تونه باشه؟ آخه یه مرد 60 و خورده ای ساله با من چی کار داره؟! کلا بیشتر مسئلم این بود که چرااا؟؟؟ چن روزی این افکار شده بود زندگیم! ولی به خودم می گفتم بی خیال بابا، اون الان داره زندگیشو می کنه و تو داری حرص میخوری به خاطر گذشته هایی که به هر صورت (و اغلب خیلیم خوب) رد کردی و... خلاصه هی به خودم اینارو میگفتم و نمیذاشتم و نمیخواستم اذیت

اصولا وقتی دارم با کسی صحبت میکنم به صدای دینگ دینگی که میگه تو تلگرام خبراییه توجهی نمیکنم مشغول صحبت با دکتر بودم که این صدای دینگه اومد، حواسمو پرت کرد! دکتر گف نگا کن خوب، گفتم نه بابا حالا بعدا می بینم ، گف نه مثلینکه منتظر بودی، ببین و ازم فاصله گرفت و رفت پشت میزش منتظر نبودم! بالای لیستم مامان بود 6 تا unread! باز کردم : ف...م عزیزدلم روزت مبارک، ممنون که هستی مرسی که دخترمی و .... و چن تا استیکری که میدونه دوس دارم نمیدونم قیافم چه جوری شده بود که دکتر گفت: چه حالِ خوشِ قشنگی :) چه خوب که باز کردی عشقو با تمام سلولام حس کردم دلم میخواست همون لحظه پیشش

زمان انگار داره یواش تر از همیشه می گذره... دلم میخواد اول این چن روز زودتر تموم شه و یه نفس راحت بکشیم، بعدم این دوره! چن روز بعد یکی از عزیزترینام میره اتاف عمل، زیر تیغ! عملی که سخته، سنگینه و ... نمیخوام بقیشو بگم نمیخوام حتا فک کنم دلم می خواد بتونم آرینارو تا اونجا که میشه دور از این ماجراها نگه دارم دور از جو عمل و بیمارستان و بستری و ... نمیخوام دل کوچولوش و چشمای نازش بلرزه، غصه دار شه.. نمیدونم چقد میشه چقد می تونم وقتی مامانش ادم اصلیه این جریانه دلم میخواد بعد از اینا از ته دلم و با تمام وجود بگم خدایــــــــــــــا شکرت که عزیزم حالش خوبه، که